Olguların Çarpıtılması ve Yanıltıcı Yorumlar
Miller deneyi, sölakant ve Archaeopteryx örnekleri üzerinden yazının evrim yorumlarına yönelttiği eleştirileri ve sunduğu gerekçeleri inceleyin.
Miller, deneyinde ilk atmosfer koşullarını tam olarak yeniden oluşturduğunu iddia ediyordu. Ancak kullandığı gazlar gerçek ilkel Dünya koşullarına uzaktan bile benzemiyordu. Üstelik kendisinin kurduğu belirli mekanizmalar deneye uygunsuz biçimde müdahale etmişti. Gerçekte bu deneyle, amino asitlerin doğal koşullarda kendiliğinden oluşabileceğini savunan evrimcilerin iddialarını istemeden çürütmüş oldu.
Miller’ın senaryosundan esinlenen evrimciler sonraki yıllarda çeşitli deneyler yaptı. Sidney Fox, bazı amino asitleri birleştirerek resimde görülen ve “proteinoit” adını verdiği molekülleri üretti. Bu işe yaramayan amino asit zincirlerinin canlıların bedenlerini oluşturan gerçek proteinlerle hiçbir ilgisi yoktu. Gerçekte bütün bu çabalar, hayatın basit rastlantılarla ortaya çıkmadığını göstermekle kalmadı; laboratuvar koşullarında da yeniden üretilemediğini gösterdi.
Sölakant hakkındaki yanlış görüş
Yetmiş yıl öncesine kadar evrimcilerin elinde “kara hayvanlarının atası” saydıkları bir balık fosili vardı. Ancak bilimsel gelişmeler bu balıkla ilgili bütün iddialarına son verdi. Balıklarla amfibiler arasında ara form fosillerinin bulunmaması, evrimcilerin de bugün kabul ettiği bir gerçektir. Ancak yalnızca 70 yıl önce “sölakant” adlı bir balık fosilinin eksiksiz bir ara form olduğu ileri sürülüyordu. Evrim savunucuları, 410 milyon yıllık olduğu tahmin edilen bu sölakantın; ilkel bir akciğeri, gelişmiş bir beyni, karada çalışmaya hazır sindirim ve dolaşım sistemleri, hatta ilkel bir yürüme mekanizması bulunan bir geçiş biçimi olduğunu iddia ediyordu. Bu evrimci yorumlar, 1930’ların sonuna kadar bilim çevrelerinde tartışmasız gerçek kabul edildi. Ancak 22 Aralık 1938’de Hint Okyanusu’ndaki çok ilginç bir keşif, o dönemde bilimsel gerçek sayılan bu varsayımı çürütecekti. Daha önce 70 milyon yıl önce yok olmuş bir geçiş formu olarak sunulan sölakantın canlı bir örneği yakalandı! Sölakantın “canlı” bir örneğinin bulunması, görüşlerinin geri dönülmez biçimde çöktüğünü gören evrimciler için ağır bir darbeydi. Evrimci paleontolog J. L. B. Smith, canlı bir dinozorla burun buruna gelse daha fazla şaşıramayacağını söyledi.Jean-Jacques Hublin, The Hamlyn Encyclopaedia of Prehistoric Animals, New York: The Hamlyn Publishing Group Ltd., 1984, s. 120.Sonraki yıllarda dünyanın farklı bölgelerinde 200’den fazla sölakant yakalandı.
Canlı sölakantlar, evrimcilerin hayalî senaryolarını oluştururken ne kadar ileri gidebildiğini gösterdi. İddialarının aksine sölakantlarda ilkel bir akciğer olmadığı gibi büyük bir beyin de yoktu. Evrimci araştırmacıların ilkel akciğer dediği organın bir yağ kesesinden ibaret olduğu anlaşıldı.Jacques Millot, “The Coelacanth”, Scientific American, cilt 193, Aralık 1955, s. 39.
Üstelik “denizden karaya geçmeye hazırlanan bir sürüngen adayı” olarak sunulan sölakant, gerçekte okyanusların derinliklerinde yaşayan ve her zaman yüzeyden 180 metreden fazla derinde kalan bir balıktı. Bilim ve Teknik, Kasım 1998, sayı 372, s. 21.
|
Archaeopteryx hakkındaki yanlış görüş
Archaeopteryx fosili, evrimcilerin “kuşların dinozorlardan evrimleştiği” iddiasını desteklemek için bulduğu tek delildir. Ancak son keşifler bu canlının yalnızca nesli tükenmiş bir kuş türü olduğunu gösterir. Evrimcilerin başvurduğu en önemli ara form adayı, Archaeopteryx adlı 150 milyon yıllık bir kuş fosilidir. Evrimciler bu fosil kuşun doğru dürüst uçamayan yarı dinozor bir canlı olduğunu ileri sürer.
Yanlışlığı defalarca gösterilmiş bu evrimci iddia, 1992’de ortaya çıkarılan bir Archaeopteryx fosiliyle kesin olarak çöktü. Uçuş kasları için gerekli göğüs kemiğinin, yani “sternumun” yokluğu, bu kuşun doğru dürüst uçamadığını güçlü biçimde ileri sürmek için en önemli delil sayılıyordu. 1992’de çıkarılan yedinci Archaeopteryx fosili, evrimcilerin uzun süredir bulunmadığını söylediği göğüs kemiğinin gerçekte var olduğunu gösterdi. Bu kemiğin bulunması, Archaeopteryx’in uçan bir kuş olduğunu kanıtladı.Nature, cilt 382, 1 Ağustos 1996, s. 401. Ayrıca evrimcilerin Archaeopteryx’i ara form olarak sunarken andığı iki diğer özelliğin, kanatlarındaki pençelerin ve ağzındaki dişlerin, onun ara form olduğunu hiçbir şekilde göstermediği ortaya kondu. Günümüzde yaşayan iki kuş türünde, turako ve hoatzinde, dallara tutunmalarını sağlayan kanat pençeleri gözlemlenmiştir. Tarih boyunca dişleri bulunan farklı kuş türleri de yaşamıştır. Üstelik Martin, Stewart ve Whetstone gibi ünlü kuş bilimcilerin ölçümlerine göre Archaeopteryx’in diş yapısı sürüngenlerinkinden tamamen farklıydı.L. D. Martin, J. D. Stewart, K. N. Whetstone, The Auk, cilt 98, 1980, s. 86.Bütün bu bulgular, Archaeopteryx’i ara form sayan evrimci iddiaların hiçbir bilimsel temeli olmadığını gösterir.
|
