Tek Bir Ayet

Ateistlere cevap vermek için Kur’an’dan tek bir ayet yeter!

Kur’an, inkârcıların itirazlarına karşı, akılların kabul etmek zorunda olduğu ve sağlıklı bir zihnin mantıken reddedemeyeceği bir delille güçlü biçimde cevap verir. Allah şöyle buyurur:

Acaba onlar herhangi bir yaratıcı olmadan mı yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?Yoksa, gökleri ve yeri onlar mı yarattılar? Hayır! Onlar kesin olarak inanmıyorlar.Kur'an — Sure الطور (52:35–36)Kaynak : QuranEnc.com — Turkish Translation - Rowwad Translation Center — v1.0.4

Onlara şöyle der: Siz varsınız. Bu, tıpkı göklerin ve yerin kuşkusuz varlığı gibi, inkâr etmediğiniz apaçık bir gerçektir. Her akıl, var olan her şeyin varlığı için bir nedene ihtiyaç duyduğunu kabul eder. Çölde deve güden bir çoban bile bunu fark etmiş ve bir defasında şöyle demiştir: “Deve pisliği bir deveye, ayak izleri bir yürüyüşe işaret eder. Öyleyse burçlarla dolu bir gök, nice yolları ve geçitleri bulunan bir yer, her şeyi bilen ve her şeyden haberdar olanın varlığına işaret etmez mi?” Hayat bilimleri ve biyolojiyle uğraşan bilim insanları da şüphesiz bunu fark eder. Kur’an ayetinin vurguladığı husus, bilim insanlarının nedensellik yasası adıyla bildiği şeydir. Bu yasaya göre mümkün bir varlık kendi kendine var olamaz; çünkü varlığının yeterli nedenini kendi içinde taşımaz. Kendisinde bulunmayan bir şeyi başka bir şeye de veremez.

Akılların doğruladığı ve zihinlerin izlediği bu yasa, Kur’an ayetinde dile getirilir:

Acaba onlar herhangi bir yaratıcı olmadan mı yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?Kur'an — Sure الطور (52:35)Kaynak : QuranEnc.com — Turkish Translation - Rowwad Translation Center — v1.0.4

Bu, akıl sahiplerini ibadete layık bir Yaratıcı’nın varlığını kabul etmeye yönelten bir delildir. Kur’an ayeti bunu kulağa derinden dokunan, insanın ruhuna nüfuz edip onu sarsan ikna edici bir üslupla ortaya koymuştur. Buhârî, Sahîh’inde Cübeyr b. Mut‘im’in şöyle dediğini aktarır: “Muhammed Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem) akşam vaktinde Tûr suresini okuduğunu işittim. Şu ayete geldiğinde:

Acaba onlar herhangi bir yaratıcı olmadan mı yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?Kur'an — Sure الطور (52:35)Kaynak : QuranEnc.com — Turkish Translation - Rowwad Translation Center — v1.0.4

Kalbim neredeyse yerinden çıkacaktı.” Buhârî.
Beyhakî, Ebû Süleyman el-Hattâbî’nin şöyle dediğini aktarır: “Bu ayeti duyduğunda sarsıldı; çünkü onu gereğince kavradı, bütün anlamlarını anladı ve tartışmasız delillerini hissetti. Saygılı fıtratı ve derin anlayışıyla büyük bir tatmine ulaştı.”
Hattâbî, “Yoksa onlar yaratıcısız mı yaratıldılar, yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?” ayetinin anlamını
şöyle açıklar:
“Yaratıcı olmadan mı var oldular? Bunu kabul etmek imkânsızdır. Çünkü insanın bir Yaratıcı’ya bağlı olması zorunludur; onu yaratan biri bulunmalıdır. Yaratan Rabbin varlığını inkâr ediyorlarsa ve bir Yaratıcı tarafından yaratılmadan var olmak düşünülemiyorsa, o hâlde kendileri mi yaratıcıdır? Bu da büyük bir çarpıklık ve korkunç bir sapmadır. Var olmayan biri nasıl güç sahibi olabilir, nasıl yaratabilir? Sorunun iki seçeneği de reddedilir. Onların sözleri, kendilerini çürüten delili taşır. Yaratıcı, kulluk etmeleri gereken Rableridir.” Ardından şu ilahî sözü okuyarak: “Yoksa onlar yaratıcısız mı yaratıldılar, yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?
Yoksa gökleri ve yeri onlar mı yarattılar? Hayır, onlar kesin olarak inanmıyorlar.”
Şunu eklemiştir: “Bunu ileri sürmeleri imkânsızdır; çünkü delil, onların sözleri karşısında daha da güçlüdür.”